Regestr cudów i łask doznanych przy obrazie Najświętszej Marii Panny w kościele parafialnym w Minodze 1676-1700

Na podstawie edycji Jana Wiśniewskiego opracował Tomasz Wiślicz

(Minoga Church Photo by Jakub Hałun)

(Propozycja cytowania: „Regestr cudów i łask doznanych przy obrazie Najświętszej Marii Panny w kościele parafialnym w Minodze 1676-1700”, na podstawie edycji Jana Wiśniewskiego opracował Tomasz Wiślicz, Collectanea ad historiam plebeanorum, https://plebeanorum.wordpress.com, [data dostępu])

Wieś Minoga leży w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, kilka kilometrów od miasteczka Skała. Najdawniejsza wzmianka o niej pochodzi z 1262 roku, kiedy to książę Bolesław Wstydliwy nadał jej część klasztorowi klarysek przeniesionemu z Zawichostu do Skały. Data erekcji parafii w Minodze nie jest znana. Jan Długosz w Liber Beneficorum (II, 42-43) pisał już o kościele parafialnym pod wezwaniem Narodzenia Matki Bożej w Minodze. Na uposażenie parafii składało się pół roli kmiecej oraz dziesięciny z Minogi, Przybysławic, Nowej Wsi, Sobiesęki i częściowo Rzeplina.

W XVII wieku wznosił się w Minodze kościół drewniany, utrzymany w nienajlepszym stanie (jako że “ściany z gontów poopadane”). W wielkim ołtarzu, robionym “staroświecką modą”, znajdował się słynący łaskami obraz Matki Boskiej. Pokrywała go sukienka, korony, berło, wisiały wota. Obraz zasłaniały firanki.

Kościół ten spalił się w 1726 roku. W 1733 roku położono kamień węgielny pod nowy, murowany kościół, którego budowę zakończono w 1736 roku. W okazałym ołtarzu głównym, wyrzeźbionym w drewnie w stylu barokowym, umieszczono obraz Matki Boskiej, zapewne uratowany jakoś z pożogi starego kościoła. Znajdował się on tam aż do 3 września 1918 roku, kiedy to w pożarze wywołanym przypadkowym zaprószeniem ognia spłonęło całe wyposażenie kościoła. Odnawiając wnętrze po tej katastrofie, w ołtarzu głównym umieszczono namalowany w 1922 roku obraz Matki Boskiej Śnieżnej, podobno wzorowany na dawnym.

Ksiądz Jan Wiśniewski, zbierając materiały do “Historycznego opisu kościołów, miast, zabytków i pamiątek w Olkuskiem” (Marjówka Opoczyńska 1933), odnalazł na plebanii w Minodze fragment książki z inwentarzami oraz spisem cudów i łask doznanych od Matki Boskiej, który przedrukował w swej pracy na s. 162-172. Jako że książka ta jest dość rzadka, a sama edycja tego źródła nie jest wolna od mankamentów, przedstawiamy poniżej jej poprawioną wersję. Za podstawę posłużyła edycja J. Wiśniewskiego, nie udało się bowiem stwierdzić, czy wzmiankowany rękopis obecnie istnieje i gdzie się znajduje.

W obecnej edycji zastosowano zasady “Instrukcji wydawniczej dla źródeł historycznych od XVI do połowy XIX wieku”. Ponadto poprawiono ewidentne błędy i literówki oraz uzupełniono numerację zapisek, doprowadzoną przez J. Wiśniewskiego zaledwie do nr 16 (zapewne tak było w rękopisie). Zachowano stosowaną w źródle formę przymiotnikową “minocki/minocka”, oraz oryginalną pisownię imion i nazwisk, o ile nie dało się jej jednoznacznie zmodernizować. Niewykluczone, że edycja poniższa posiada wiele błędów w stosunku do rękopisu, wynikłych z dość niestarannego odczytu oryginału przez J. Wiśniewskiego. Na przykład zapiska nr 40 jest zupełnie niejasna pod względem gramatycznym, chociaż być może jest to błąd samego jej autora.

I. Zapiski 1-17 (1676-1679)

II. Zapiski 18-44 (1693-1698)

III. Zapiski 45-85 (1699-1700)

IV. Indeks miejscowości i mapa

Licencja Creative Commons

Reklamy